Wandelen heeft zóveel gezondheidsvoordelen; je verbrandt calorieën en wat overtollig vet, je versterkt de hartwerking, je spieren en botten. Wandelen verbetert eigenlijk je hele conditie en gezondheid; maar ’t zijn niet enkel de fysieke voordelen! Ook de doorbloeding van je hersenen wordt verbeterd, en dat zorgt dan weer voor een verbetering van het geheugen, je aandacht, weerstand en stemming. Eventuele angsten en stress kunnen dan ook verminderen.
Maar neem je Marcel mee, onze plaatselijke geschiedkundige, dan doe je ongetwijfeld ook nog zóveel méér kennis op!
Op onze wandeling van 17-12-2024, liepen we via “de kip”, over de Hemelderweg naar “Het Bliet”. Daar hadden we een mooi panorama (“op ’t bliet zuus-te wiet!) over de velden met o.a. een strook met dassenburchten en vossenholen.
Gedurende de hele tocht werden we door Marcel, spontaan overladen met kennis over de plaatselijke omgeving en met weetjes uit het verleden van Vroenhoven en omgeving. Eigenlijk een openlucht les over de naamgeving van een gebied, de afkomst van een straatnaam; over de vroegere bewoners, de situatie vóór de aanleg van het Albertkanaal, de toestand tijdens de WOII, de familienamen van de bewoners van “De Keel” en waar dat gebied precies lag, en zo meer. Het werd dus een zeer boeiende wandeling.
Aan de Zusserdel, vlakbij het natuurgebied van de Tiende Berg, bezoeken we het militair kerkhof van Kanne, met de gesneuvelden van de strijd op 10 mei 1940.
Tijdens een pauze in een van de weinige cafés van Kanne die op dinsdag open zijn, drinken we koffie en een Nederlands Limburgs Biertje. We proeven van een “Heuvelke” en een “Sjtegelke” (van Brouwerij Vakwerk, uit het Zuid-Limburgse Mechelen) en leren weer wat dialectwoorden bij.
Een draaipoortje is een stichelke of stiggelke. En een door o.a. water geërodeerd pad, een Cavei. … als ik goed heb opgelet tijdens de les.
Tegenover de boerderij van Vrancken aan de Muizenberg, op de toegangsweg naar ’t kasteel, slaan we -na 50 meter- een smal zijpaadje links in. Dit zou volgens Marcel “het Ezelenpad” heten, maar iemand had dit omgedoopt tot “Herman-pad”!? Daar had Marcel geen weet van en hij voelde onmiddellijk een drijfveer opkomen om dat verder uit te pluizen. Wordt beslist vervolgd.
Via een zeer modderig pad komen we uit bij het Cannerbos. Voor een bezoek aan de resten van een band-keramische boerderij bij ’t Milleniumbos, was helaas geen tijd meer.
Terwijl de openlucht-les gewoon doorgaat, naderen we Vroenhoven. We passeren meerdere grenspalen, de Susserweg en de Bieslanderweg; het gebied dat vroeger “de Keel” werd genoemd.
Om 16.45h komen we in Vroenhoven aan; we hadden inmiddels meer dan 15.000 stappen op onze teller. Truus en Willy maakten voor ’t eerst kennis met het soldatenkerkhof, het Cannerbos en het Ezelenpad. Zo zie je maar weer, leer je eigen streek kennen en neem dus een deskundige mee!!!
Hoe waardevol een wandeling kan zijn!!
Dankjewel Marcel!
